Wie de ander schopt, heeft maar een been om op te staan

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

De geschiedenis van het Midden Oosten conflict

De reguliere media zijn eenzijdig omtrent het Midden-Oostenconflict: Israël en de Joden zijn de bron van alle kwaad!

Volgens Dennis Prager hoef je helemaal geen jaren te studeren op dit conflict want in werkelijkheid is het erg simpel.

Het Midden-Oosten conflict wordt door de nationale en internationale media voorgesteld als zou het het meest gecompliceerde en belangrijkste probleem in de wereld zijn. Een klein land zoals Israël domineert al decennialang het wereldnieuws enkel en alleen omdat het bestaat.

Israël moet weg. Het maakt niemand wat uit dat de Israëliërs in vrede willen leven en bereid zijn om een Palestijnse staat als buur te accepteren. De meeste Palestijnen willen gewoonweg niet eens dat Israël bestaat.

In de bovenstaande videoclip slaagt Prager er in om op vijf minuten tijd het M-O conflict op een bondige wijze te verklaren. Een hele prestatie op zich. Prager is in de Verenigde Staten beroemd met zijn show op de Prager University. 

 

De Waarheid over de Westbank
 
Vertaald door Floor Poot – Israel Today.nl

We horen dikwijls bij het nieuws de termen ‘bezet gebied’, ‘grenzen van 1967′ en ‘illegale nederzettingen’. En het verhaal dat we gewoonlijk horen klinkt heel eenvoudig: gedurende de zesdaagse oorlog van 1967 veroverde Israël de Westbank, weigerde gehoor te geven aan de eis van de VN zich terug te trekken, en bouwde illegale nederzettingen. Maar is dat echt het geval? Laten we proberen de situatie wat beter te begrijpen. We beginnen met een eenvoudige vraag: van wie veroverde Israël de Westbank? Van de Palestijnen? Nee, in 1967 was er geen Arabische natie of staat met de naam Palestina. Is die er ooit geweest?

Israël veroverde de Westbank van Jordanië in 1967 na een daad van zelfverdediging nadat Jordanië meedeed aan de oorlog die Egypte en Syrië waren begonnen om Israël te vernietigen. Trouwens, weet u dat het vernietigen van landen erg illegaal is? De VN weigerde herhaalde pogingen van Arabieren en de Sovjet-Unie om Israël tot agressor te verklaren. VN resolutie 242 vroeg niet om een eenzijdige terugtrekking van Israël, maar de VN riep op tot onderhandelingen over een oplossing die Israël veilige en erkende grenzen zou geven, dus verdedigbare grenzen.

Maar – wat deed Jordanië eigenlijk in de Westbank? Wat was zijn legale rechtvaardiging? Weet je, Jordanië had geen legale rechtvaardiging, Jordanië had de Westbank gewoon veroverd tijdens zijn eerder poging om de nieuw gevestigde Staat Israël te vernietigen in 1948, waarbij het de daarvoor gebruikelijke namen Judea en Samaria veranderde in Westbank. Maar dat heeft bijna niemand overtuigd. En bijna niemand erkende de wettigheid van de Jordaanse bezetting, zelfs bijna geen enkel Arabisch land. Dus als Jordanië geen wettelijk recht had op het land, en Palestina niet bestond, wiens gebied is het dan?

Laten we wat verder teruggaan in de tijd. Niet naar de tijd van de Bijbel, maar slechts honderd jaar. Tot 1917 bezette het Ottomaanse (Turkse) Rijk de gehele regio. Toen dit de Eerste Wereldoorlog verloor, moesten de Ottomanen hun 500 jaar durende bestuur overdragen aan de geallieerde legers. Die besloten het oude rijk op te delen in landen. De Britse minister van Buitenlandse Zaken, Lord Balfour, erkende het historische recht van de Joden op hun thuisland. Een klein gebied, ongeveer een half procent van het gehele Midden-Oosten, kreeg deze bestemming. Groot Brittannië kreeg het mandaat van de Volkenbond om de vestiging van een Joods thuisland te promoten.

Maar wacht even – weet u wat er gebeurde? Het Joodse thuisland omvatte oorspronkelijk niet alleen de westoever, maar ook de oostoever van de Jordaan. Je kunt niet zeggen dat het Joodse volk niet al veel pijnlijke compromissen heeft moeten accepteren. Hoe dan ook, de aanbeveling door de Volkenbond van een Joodse staat, die ook de Westbank omvat, werd na de Tweede Wereldoorlog bevestigd door de Verenigde Naties.

Omdat het Britse mandaat zou eindigen, gaf de Algemene Vergadering van de VN in resolutie 181 de aanbeveling twee staten te vormen, een Joodse en een Arabische. De Joden accepteerden het en gingen voort met het vestigen van de Staat Israël. De Arabieren weigerden het compromis en begonnen een oorlog om de nieuw gevestigde Joodse staat te vernietigen. Resolutie 181, een niet-bindend advies, bleef zonder legale status.

Aan het einde van de oorlog werd een wapenstilstandslijn getrokken waar de Israëlische en Arabische legers hun gevechten staakten. Op aandringen van de Arabische leiders werd vastgelegd dat deze lijn geen politieke betekenis heeft. Dus, hoewel vaak naar deze lijn wordt verwezen als ‘de grenzen van 1967′, is deze lijn niet van 1967, en het is nooit een internationale grens geweest.

Daarom is een correctere juridische benaming voor de Westbank volgens het internationale recht de benaming die wordt gegeven aan zo veel gebieden waarover territoriale geschillen zijn of waren, maar die niet worden beschouwd als bezet. Denk aan Zubarah, Thumbs Island, de Westelijke Sahara, enzovoorts, die niet worden beschouwd als bezette gebieden maar als betwiste gebieden.

Dus laten we nu even teruggaan naar de illustratie en de complete reeks gebeurtenissen onderzoeken. Israëls aanwezigheid op de Westbank is het gevolg van de zelfverdedigingsoorlog. De Westbank kan niet worden beschouwd als ‘bezet’, want er was voordien geen wettig soeverein gezag in het gebied, en daarom mot de echte benaming “betwist gebieden” zijn. Het verdelingsplan van 1947 heeft momenteel geen wettige status, terwijl Israëls claims op het land in de 20e eeuw is erkend door de internationale gemeenschap.

Daarom behoort de aanwezigheid en bouw van nederzettingen op de Westbank niet te worden beschouwd als illegaal. Dit zijn niet slechts mijn conclusies, ze zijn gebaseerd op de conclusies van internationale juristen zoals professor Judin Rostau, rechter Arthur Goldberg en Stephen Schwebel, die voorzitter is geweest van het Internationale Hof van Justitie.

Dus wat is de oplossing voor het geschil over de Westbank? Er is helaas geen oplossing, maar de enige manier waarop ooit een oplossing kan worden bereikt is als we onze onderhandelingen baseren op juridische en historische feiten. Dus laten we alsjeblieft de termen ‘bezette gebieden’ en ‘grenzen van 1967′ niet meer gebruiken. Ze zijn zeker niet politiek correct.
De Waarheid over het vredesproces


De Waarheid over de vluchtelingen


10 mythen die vrede in het Midden Oosten in de weg zouden staan

Deel deze pagina via

Darwin

Darwin: een aanhanger van Johannes van Helmond?Johannes van Helmond leefde rond begin 1600 en schreef een recept voor het maken van muizen: als je oude lappen en graan in een vat stopt en wegzet op een zolder of in een schuur, dan zullen na verloop van tijd vanzelf muizen ontstaan. Het was een wetenschappelijk experiment en herhaalbaar met telkens hetzelfde resultaat. Ook vandaag de dag kan je hetzelfde experiment herhalen met nog steeds dezelfde resultaten.  Het was Louis Pasteur die drie eeuwen later, aan het einde van de 19e eeuw, aantoonde dat het spontaan ontstaan van muizen (en leven), onzin was... totdat de evolutietheorie de kop op stak, met haar bewering dat in een ver verleden spontaan leven ontstaan is uit een levensloze massa... Ik denk dat Darwin een aanhanger was van Johannes van Helmond ... ;) (overgenomen uit Bijbelvast onderwijs)                       

Even een vraag

Fake nieuws:

Volg ons via twitter @egkaleo

Agenda

  • 26 11 2017
    samenkomst met Hoite Slagter 10:00 tot 11:30

Recente preken

Loading Player...

Vers van de dag

Psalmen 145:8-8
Cheth. Genadig en barmhartig is de HEERE, lankmoedig en groot van goedertierenheid.