Wat is een mens zonder De Mens?

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
uit: AMEN 37, pagina 36 Denijs van Zuijlekom

Het toekomstige aardse Koninkrijk der hemelen zal worden bewoond door Israelische gelovigen. Aan hen is hieraan voorafgaand persoonlijk toegang tot het (nieuwe) Israel verleend. Bekering, geloof en leven vanuit de wedergeboorte zijn hiervoor onder meer de vereisten. Dit houdt bijvoorbeeld in dat Joden, tijdens de grote verdrukking, de satan en de valse profeet niet volgen. Zij dragen het merkteken van het beest niet. Alleen Hem zijn ze gehoorzaam, ondanks verdrukking, vervolging en lijden. In Mattheus 5, 6 en 7 staat de bergrede, ook wel de zaligsprekingen genoemd. Hierin legt de Heer uit wat Hij van Israel verwacht. In Mattheus 24 en 25 vinden we Zijn profetische rede. Beide toespraken benadrukken: het binnengaan in het Koninkrijk der hemelen en de beloning.

De Wet

De genoemde redevoeringen geven de richting aan waarin e.e.a. zich zal ontwikkelen. In het Evangelie van Mattheus wordt het meest gesproken over het Koninkrijk der hemelen. De Farizeeën en de Schriftgeleerden hadden hun leven ingesteld op de verwerkelijking van eigen gerechtigheid. Dit deden zij onder de principes van het Oude Verbond van Mozes. Ze waren zo ijverig, dat ze meer deden dan de Wet vroeg. Nu zegt de Here Jezus in Mattheus 5:20 tot de menigte: "Ik zeg u indien uw gerechtigheid niet overvloedig is, meer dan die der schriftgeleerden en Farizeeën, zult gij het Koninkrijk der hemelen voorzeker niet binnengaan." Dit zal wel hard zijn aangekomen. Zij kunnen dus pas het Koninkrijk binnengaan als zij meer doen dan de Farizeeën en schriftgeleerden. Is dat voor de 'gewone', werkende man en vrouw wel mogelijk?

Het 'meer doen' houdt in bekering en wedergeboorte door te geloven dat de Here Jezus van zonden verlost. Dan verandert het hart en kan de Jood de Wet houden vanuit innerlijke liefde tot de Messias. De Wet van Mozes was geschreven op de stenen tafelen. Het gaat de Messias erom dat de Wet geschreven wordt op de vleselijke tafel van het hart. Door Zijn sterven aan het kruis als het Lam van God en met Zijn opstanding van tussen de doden uit, vervulde Hij de Wet. Daarom kan de Here Jezus eeuwig (aionisch) leven geven aan elke Jood die dit gelooft en daarin sterft. Door in dit geloof de Wet te doen verkrijgt de Jood toegang tot het Koninkrijk der hemelen.

Jezus schafte niet de Wet van Mozes af (zoals wel wordt gedacht). Dit kan niet, want de Wet is gestoeld op de Wet van God en is een weergave van Zijn wezen. God is heilig en verandert niet. Jezus ontbond geen enkel onderdeel van de Wet. Hij zegt zelfs in Mattheus 5:19: "Wie dan één van de kleinste dezer geboden ontbindt (ltl. breekt) en de mensen zo leert, zal zeer klein heten (positie verliezen) in het Koninkrijk der hemelen; doch wie ze doet en leert zal groot heten in het Koninkrijk der hemelen."

Zowel uiterlijk als innerlijk

Jezus vervulde de Wet van God (Mattheus 5:17). Vervullen is pleroo, volmaken. De Heer gaf de Wet Zijn volle betekenis. Dat geeft Hij aan in de 'zaligsprekingen'. Hij past de Wet volledig toe op het hele leven, ook op het innerlijk. Onder het Oude Verbond gold voor Israel het uiterlijke doen. Onder het Nieuwe Verbond is het innerlijk beleven vanuit het hart aan dit doen verbonden. Dit brengt Jezus in de bergrede naar voren. We lichten er een voorbeeld uit, dat het houden van de Wet zich uitstrekt tot het innerlijk. Als je een vrouw begeert (innerlijk) ben je schuldig. Onder het Oude Verbond was je pas schuldig als je werkelijk aan die begeerte toegaf.

Een ander voorbeeld. Jezus spreekt: "Niet een ieder die tot Mij zegt: Here Here zal het Koninkrijk der hemelen binnen gaan, maar wie doet de wil mijns Vaders die in de hemelen is." (Mattheus 7:21) Met andere woorden: een Joodse profeet of evangelist die alleen bezig is met het uiterlijke, tegen Hem zal de Here Jezus zeggen: "ik heb je nooit gekend." Dan geeft Hij geen toegang tot het Koninkrijk. Ook al meende hij in Zijn naam krachten te doen (vs. 22 en 23). Jezus zegt tegen Zijn volksgenoten in Mattheus 5:43: "Gij dan zult volmaakt zijn, gelijk uw hemelse vader volmaakt is." Omdat je een kind bent van de Vader moet je je gedragen naar Zijn aard en wezen.

Het onvergankelijke leven bezitten ook wij, die niet tot Israel behoren, omdat wij één zijn met Hem. Ook wij hebben de opdracht niet alleen de woorden van de Heer te horen, maar ook ernaar te handelen. Daarin verschillen we niets van de Joden. In Efeze 4, 5 en 6 staat duidelijk dat wij dit niet in eigen kracht kunnen, maar in Zijn kracht. Het geloof zit in het hart. Dat is geloven. We mogen leven vanuit een innerlijk kennen van Christus. De Heer sluit de bergrede af in Mattheus 7:26: "En een ieder, die deze Mijn woorden hoort en ze niet doet, zal gelijken op een dwaas man, die Zijn huis bouwde op het zand." Wie Zijn woorden in praktijk brengt, er Amen op zegt, zal de kracht van het nieuwe leven ervaren. In de dag van 'Jacobs benauwdheid' zal Jezus zal dan niet van deze Joden wijken. Zij kunnen ook dan in Hem volharden tot het einde en het Koninkrijk binnengaan.

De profetische rede

De profetische rede in Mattheus 24 en 25 heeft overeenkomsten met de bergrede. Mattheus 25:1 vergelijkt het Koninkrijk der Hemelen met tien maagden. Zij namen alle tien hun lampen en gingen de bruidegom (de Messias) tegemoet. Vijf hadden onvoldoende olie bij zich. Zij kwamen te laat op de bruiloft, omdat ze alsnog olie moesten halen. Deze maagden mochten de bruiloftszaal niet binnen. De Bruidegom zegt zelfs: "Ik ken u niet." De vijf wijze maagden konden met hun brandende lampen licht verspreiden, het Woord, de andere maagden niet. Dit sluit aan bij Mattheus 5:14a en 15: "Gij zijt het licht der wereld." "Laat zo uw licht schijnen voor de mensen opdat zij uw goede werken zien en uw Vader, Die in de hemelen is verheerlijken." Goede werken zijn vruchten van de inwerking van Gods Geest, door de wedergeboorte.

Als een Jood geen licht verspreidt zal deze het Koninkrijk der hemelen niet binnen mogen gaan. Want dan is deze geen verstandige en trouwe slaaf (Mattheus 25:45), die uitgezonden kan worden om het Evangelie te verkondigen aan alle creatuur.

De bruiloft

Het wel of niet binnengaan is een thema waar Jezus dikwijls over spreekt. Mattheus 25:21, de gelijkenis van de talenten, zegt Hij: "wel gedaan gij goede getrouwe slaaf, ga in tot het feest van uw Heer." Hij heeft toegang in het Koninkrijk. Als je toegelaten wordt maak je de bruiloft mee van het Lam en de vrouw (Israel). "Zalig zij", schrijft Johannes, die genodigd zijn tot het bruiloftsmaal des Lams." (Openbaring 19:9) In de eerste plaats is Israel onder alle volken uitgenodigd om te komen tot dit feest. De man in Mattheus 25 had één talent in de grond gestopt. Slecht en lui noemt Jezus hem. Alles wat hij heeft wordt hem ontnomen. Toch komt hij de bruiloftzaal binnen, maar moet vertrekken.
Omdat er Joden zijn, die geen toegang verkrijgen, mogen anderen de opengevallen plaatsen innemen. Wij (zowel Jood als heiden), die in deze tijd van de genade tot het Lichaam van Christus behoren, zullen dit feest meemaken, omdat wij één Lichaam met Hem vormen.
Andere genodigden zijn de volken (Mattheus 25:40). Van oost en west komen de kinderen uit de wereld om de plaatsen van Israel in te nemen. Als het Evangelie over de gehele wereld door Israel verkondigd is, beziet Jezus wie naar de bruiloft mogen komen. Dat zijn zij die het Evangelie aannamen en goed voor de Joden waren in de grote verdrukking. Zij ontvangen loon en een erfdeel. In Mattheus 8 staat de gebeurtenis met de hoofdman van Kapernaüm. Dit was een heiden, waarvan de Heer zei:"bij niemand in Israel heb ik zo groot geloof gevonden! Ik zeg u, dat velen zullen komen van oost en west en zullen aanliggen met Abraham en Isaäk en Jakob in het Koninkrijk der hemelen." (8:10 en 11)

Matttheus 22

"Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een koning die voor Zijn Zoon een bruiloft aanrichtte." Mattheus 22 beschrijft wat de Vader eraan doet om de zaal vol te krijgen. Maar de genodigde gasten willen niet komen. De Vader stuurt Zijn slaven erop uit, om zoveel mogelijk mensen uit te nodigen. In deze geschiedenis staat een wonderlijke profetische vervulling, als we op de slaven letten.

- slaven worden gestuurd (22:3): zoals Johannes de Doper, de Here Jezus en de zeventig, - - alles is gereed (volbracht), Jezus stierf aan het kruis.
- slaven worden opnieuw gestuurd en gedood (22:4): denk aan de twaalven in Handelingen. - zij worden mishandeld en gedood (enkel Johannes is op zijn bed gestorven).
- de koning werd toornig en zond zijn legers uit en stak hun stad in brand (22:17).
- de stad Jeruzalem is verbrand (70 na Chr.).

Buitengeworpen worden

De bergrede laat zien wanneer er geen loon voor Israelieten is. We noemen enkele punten. - gerechtigheid doen om aanzien bij mensen te krijgen voor mensen.
- giften geven om door mensen geroemd te worden.
- bidden opdat anderen zien hoe gelovig je wel bent.
- vasten, zoals huichelaars doen. Doen Israelieten zulke zaken in het verborgene vanuit een wedergeboren hart, dan vergeldt de Vader dit. Het is een wandel in het geloof. Petrus zegt in Mattheus 19:27 tegen de Heer: "Zie wij hebben alles prijsgegeven en zijn U gevolgd; wat zal dan ons deel zijn?" Hierop antwoordt de Heer, dat zij in de wedergeboorte de twaalf stammen van Israel mogen richten en op tronen zitten. Zij die geen toegang krijgen worden 'buitengeworpen' en zullen buiten het land Israel verkeren. Dit is 'de buitenste duisternis' (Mattheus 8:12), want in Israel zal het licht zijn. In het buitenland zullen zij de heerlijke dingen vernemen die in het Koninkrijk der hemelen gebeuren. Zij zullen huilen en van spijt op hun tanden knarsen (Mattheus 25:30).
Mattheus 13:41 beschrijft hoe men wordt buitengeworpen. De Zoon des mensen zendt Zijn engelen uit om de 'boze' Israelieten weg te halen. Dit gebeurt bij de voleinding der wereld (aioon, Mattheus 13:49 en 50). Jezus volgen kost je alles. Echter, een rijkdom van genade staat daar tegenover.

Deel deze pagina via

Darwin

Darwin: een aanhanger van Johannes van Helmond?Johannes van Helmond leefde rond begin 1600 en schreef een recept voor het maken van muizen: als je oude lappen en graan in een vat stopt en wegzet op een zolder of in een schuur, dan zullen na verloop van tijd vanzelf muizen ontstaan. Het was een wetenschappelijk experiment en herhaalbaar met telkens hetzelfde resultaat. Ook vandaag de dag kan je hetzelfde experiment herhalen met nog steeds dezelfde resultaten.  Het was Louis Pasteur die drie eeuwen later, aan het einde van de 19e eeuw, aantoonde dat het spontaan ontstaan van muizen (en leven), onzin was... totdat de evolutietheorie de kop op stak, met haar bewering dat in een ver verleden spontaan leven ontstaan is uit een levensloze massa... Ik denk dat Darwin een aanhanger was van Johannes van Helmond ... ;) (overgenomen uit Bijbelvast onderwijs)                       

Even een vraag

De genderhype:

Volg ons via twitter @egkaleo

Agenda

  • 24 09 2017
    samenkomst met Peter Slagter 10:00 tot 11:30

Recente preken

Loading Player...

Vers van de dag

Psalmen 86:15-15
Maar Gij, Heere! zijt een barmhartig en genadig God, lankmoedig, en groot van goedertierenheid en waarheid.